Hizkuntza-aldaerak


Hizkuntza-aldaera edo lektoa hizkuntza baten baitan garatzen diren eta hiztun talde batek partekatzen dituen hizkuntza-formen multzo bat da. Hizkuntza-aldaeren sailkapen ohikoena Leiv Flydal eta Eugenio Coseriu hizkuntzalariek 1950eko hamarkadan garatu zutena da, hizkuntza-aldaera garatzen den esparruaren arabera definitzen dena. Sailkapen horretan hizkuntza-aldaera hauek bereizten dira:

  • aldaera diatopikoak, eremu geografiko mugatu batean garatzen direnak, eta orokorrean dialekto deitzen direnak (bizkaiera, esaterako);
  • aldaera diastratikoak, esparru soziokulturalaren baten baitan garatzen direnak, hala nola adin-talde (gazteen hizkera), klase sozial edo etnia baten baitan, argot ere deitzen direnak (batzuen arabera, hauek ere dialektoak dira);
  • aldaera diafasiko edo kontestualak, hizkuntzaren erabilera-esparruaren araberakoak (gaia, komunikazio-kanala - idatzizkoa edo ahozkoa-, komunikazio-egoera - formala edo informala, ...), non jargoiak edo teknolektoak (administrazio-hizkuntza) nahiz hizkuntza-erregistroak (lagun arteko hizkera) bereizten diren;
  • aldaera diakronikoak, historiako aldi jakin batean garatu direnak, hala nola Erdi Aroko gaztelania.

Beste hizkuntzetan: gaztelaniaz, variedad lingüistica.
Ikus, gainera

232 hitz

Artikulu bat eskatu

Erabili ezazu galdetegi hau artikulu eskaera bat bidaltzeko. Lehenbailehen osatzen saiatuko gara.



Harpidetu zaitez

Gure azken edukien berri jaso nahi baduzu zure email helbidean, egin zaitez harpidedun hurrengo galdetegi hontan.