Pintzela (latinezko peniculus hitzetik, “isats txikia”) kirten bati loturiko ile sorta bat da, ilea margoz bustiz mihise edo azalera batean margotu eta koloreztatzeko erabiltzen dena, pintzelkada deitzen diren trazuak eginez. Tinta eta berniza emateko ere erabiltzen dira. Hiru atal bereizten dira pintzelean: brotxa edo ile-sorta, animalien ilez egindakoa baina sintetikoa ere izan daitekeena, galanda, ile-sorta biltzeko erabiltzen den eraztuna eta kirtena, galandan txertatuta pintzela eskuz maneiatzeko erabiltzen dena. Pintzelak arte piktorikoaren, eta horren baitan margolanaren oinarrizko tresnak dira eta haiekin gehien erabiltzen teknika esku hutsezkoa, alegia eskuaz pintzela azaleraren gainean mugituz, bestelako tresnarik erabili gabe.Pintzel mota asko daude, margolanean landu nahi den teknika arabera erabili behar direnak, eta horien erabilera trebea funtsezkoa da edozein artistarentzat.