Partikularismo historikoa gizarteak eta kulturak euren historia bereziaren emaitza direla baieztatzen duen paradigma antropologikoa da, eta beraz korronte antropologiko unibertsalisten aurkakoa, zehatzago eboluzionismo kulturalari (gizarteak zibilizazio edo aurrerapen maila handiagoetara eboluzionatzen duela baieztatzen duena) eta difusionismoari (kulturek ondoko kulturen elementuen hedapenaren bitartez garatzen direla baieztatzen duena) kontrakarrean. Paradigma horretan, kultura bakoitzaren historia partikularraz gainera, inguruneko faktore eta kondizio bereziak ere hartzen dira kontuan. Partikularismo historikoaren ordezkari nagusia Franz Boas (1858-1942) alemaniar-estatubatuar antropologoa izan zen.