Estilo-figura gisa, paralelismoa ondoz ondoko bertso edo esaldietan egitura sintaktiko, semantiko edo silabiko (azken hau bereziki olerkigintzan) bera errepikatzea da. Anafora paralelismoaren aldaera murritza dela esan daiteke, non hitzak bertso edo esaldiaren hasieran baino ez diren errepikatzen.